2011

TRAPPISTENTOER


Dag 05: vrijdag 17 september 2011 - Hoei naar Grupont


Leuk opstaan in zo'n prachtige boerderij. Vandaag staat de volgende trappist al op het menu: Rochefort! We verlaten goedgemutst ons logement en rijden nu één van de mooiste stukken van onze queeste. Na een kwartiertje vervoegen we ter hoogte van Ronheuville de RAVeL 13 (Réseau Autonome de Voies Lentes). Deze slingert zich in de vallei van de Hoyoux door de mooiste stukken bosvan de omgeving. Op de kaart passeren we ook een "Réserve de vipères", dit gegeven verzwijg ik wijselijk voor Michel. De kans dat we hier enkele uren op onze buik op jacht gaan naar een verloren geglibberde adder is mij te groot.

Havelange lijkt ons een middelgroot dorp en de kans op een geopende winkel om onze voorraden aan te vullen is vrij groot. Het stadje ligt maar een kilometer van onze route maar als tegenprestatie mag je even recht op de trappers. Het vlot goed tot in Ronveaux waar de RAVel 126 verlaten om de binnenwegen op te zoeken.

Twee kilometer verder heeft een onverlaat het asfalt gestolen en vervangen door grind. Ook dit grind is diefstalgevoelig en we worden over een alsmaar smaller pad tot ook dit overwoekerd word door netels en ander onkruid. 

Kris Michel stoomt onverstoord verder (lees: mompelend, vloekend, ....) terwijl ik mijn heil zoek in een berijdbaar traject dat ik meen te ontdekken in het grasveld parallel met het vermeende pad. De alle-terrein banden bewijzen hun dienst: ik de kleinste versnelling gaat het vrij goed door het lange gras. Ondertussen stijgt de weg enkele graden en wordt er veel minder gepraat en een pak meer gehijgd en gemopperd.

Boven op de helling worden we geconfronteerd met een afgesloten weide waar we de keuze krijgen: door het draaihek of er omheen de weide rijden over een modderig stuk grasland waar we enkeldiep in wegzakken. Michel is een man van weinig woorden op het eigenste moment en een paar seconden later zie ik de fietstassen over de omheining gaan en wordt zijn mooie Stevens-fiets door het draaipoortje gewurmd. De koeien op de weide bekijken hem allesbehalve vriendelijk maar de boze blik in de ogen van Michel ontneemt hen alle lust om te chargeren. Als ik hem volg heb ik zeker last met de dames, ik zie er een stuk minder vervaarlijk uit en van Michel zal ik geen hulp moeten verwachten. Waarschijnlijk peuzelt hij mijn stoffelijke resten op na ze een half uurtje te laten sudderen op een zacht vuurtje. Volgens de topografische kaart zou ik tweehonderd meter verder terug op een pad vallen als ik het doorploegde stukje doorsteek.

Het is ploeteren maar uiteindelijk kom ik op een pad dat weliswaar vol putten zit maar toch beter berijdbaar is. Michel is door de andere route in geen velden of wegen te bespeuren maar volgens mijn kaart is de kans het grootst dat ik hem tref als ik tot de volgende splitsing rijd. Daar aangekomen poets ik de fiets zo goed en zo kwaad mogelijk met wat water uit de vele putten in het pad. De banden zijn voortreffelijk op glad wegdek of om door geaccidenteerd terrein te rijden maar modder blijft er in klonten aanhangen en komt tussen de remmen te zitten. Niet goed voor de velgen en de remblokken.

De temperatuur zakt plotseling een tiental graden en enkele seconden later komt een aangeschoten beer met vervaarlijke blik de hoek omgefietst. Gelukkig passeert hij mij zonder mij ook maar een blik te gunnen. Gezwind spring ik op de fiets en een paar seconden later rijden we samen verder. Oorverdovend stil blijft het. Lang, heel lang. Véél beeld, geen klank.

De telefoon rinkelt terwijl we een helling afrijden. Karen, de vriendin van Michel meldt dat onze reservatie in de B&B van Grupont niet geregistreerd is. Geen leuk nieuws, vooral dat ik er zeker van ben dat de eigenaar mij gecontacteerd had en dat alles in orde was. Er heerst verwarring en dat maakt de sfeer er niet beter op.

We naderen Rochefort en het humeur gaat terug enkele stappen de hoogte in. We passeren het "Parc d'Activités Economiques de Rochefort" en Michel meent daar nog een drankencentrale te kennen die verschillende trappisten in hun aanbod hebben. Uit de tientallen borden kunnen we geen enkele informatie puren dus rijden we lukraak verschillende straten in en uit. Met goed gevolg, de drankencentrale wordt gevonden en enkele flesjes Rochefort met rode capsule worden aan de voorraad in de tassen toegevoegd.

De abdij op een boogscheut wordt met een bezoek vereerd en we zien met eigen ogen de verwoesting die de brand in het verblijfscentrum aangericht heeft. Gelukkig bleef de brouwerij gespaard. Het beeldje met de hamer is perfect van toepassing op hetgeen we net meemaakten en in mijn verbeelding zie ik een gezicht zonder baard. 

Stad Rochefort wordt doorkruist zonder enig oponthoud en zonder dralen rijden we door naar de parel van de Ardennen: Han-sur-Lesse. De vermoeidheid en het wedervaren op de weide in Le Clavia hebben veel krachten gekost. Volgens de kaart is er een weg van Han naar Wavreille dat na verloop verwatert tot een pad door een bos maar we winnen wel een tiental kilometer.

De geschiedenis herhaalt zich en nadat we de fiets over omgevallen bomen en rotspartijen getild hebben komen we tot stilstand in de bedding van een beek. Als er everzwijnen zaten dan zullen ze nu wel enkele kilometers uit de buurt blijven, Michel is nu in een toestand dat zelfs een T-Rex kans loopt om onherstelbare averij op te lopen. Zijn humeurtermometer heeft een punt bereikt dat in de fysica omschreven wordt als "net onder het absolute nulpunt".
Lord Kelvin had waarschijnlijk zijn schaalverdeling onmiddellijk nog een twintigtal graden laten zakken mocht hij Michel aanschouwd hebben. We worden gedwongen om op onze stappen terug te keren en de fietsen opnieuw over de ons reeds bekende rotsblokken en boomstammen te hijsen.

We rijden rond via Belvaux wat enkele bijomende hellingen betekent. De klad zit erin zoals ze zeggen en mijn voornemen om voor te stellen nog via "La Chapelle Notre Dame de Haurt" te rijden wordt opgeborgen wegens "te gevaarlijk". In de B&B wordt een verhaal opgehangen van "gecrashte computers", "verloren reserveringen", opgezegde reserveringen", enz. Maar de kamer is nog ter beschikking.  We genieten met ons drieën nog van een lekkere maaltijd in een dorp waar ik de naam vergeten ben maar het was lekker! Je moet er zeker eens gaan eten.

Michel overnacht met zijn vriendin in een ander dorp. Hopelijk beschikt Karen over de gave om de doden tot leven wekken of heeft ze een goed boek bij.

Geproefde bieren vandaag:


  • Rochefort Blauw (11,3% alcohol)